Ekstaza Chloe nad Brzegiem Rzeki

Słońce zniżało się nad rzeką, malując wodę na złoto, kiedy Chloe ruszyła na mnie wściekła, jej miedziane fale smagały wiatr. Ogień w tych zielonych oczach, piegi wyraźne na zaczerwienionych policzkach. Przyszła walczyć z moją propozycją, ale powietrze trzeszczało od czegoś niebezpiecznego – nienawiść skręcała się w głód. Wiedziałem wtedy, jak jej pierś falowała z wściekłości, że los rancza i nasze pogrzebane pragnienia вот-вот zderzą się w sposób, któremu żadne nie mogło się oprzeć. Siedziałem na tym wytartym pniu nad brzegiem rzeki przez to, co wydawało się godzinami, szum wody mało tłumił burzę w mojej głowie. Ranczo krwawiło kasą, a moja śmiała propozycja dla Chloe – wspólnikujmy albo patrz, jak wszystko się wali – spotkała się z ciszą obiecującą wojnę. Była dziewczyną Jake’a, wszyscy to wiedzieli, ale Jake był ślepy na liczby, na sępy krążące nad naszą ziemią. Ja? Przeliczyłem je całą noc. Jej kroki chrzęściły w suchej trawie, zanim ją zobaczyłem, ta atletyczna sylwetka przecinała wysokie trzciny jak ostrze. Chloe Thompson, sama ogień i piegi, miedziano-pomarańczowe włosy opadały w plażowych falach na plecy. Dwadzieścia trzy lata i już dźwigała ciężar dziedzictwa na tych szczupłych ramionach. Zatrzymała się kilka stóp ode mnie, zielone oczy płonęły, jasna skóra usiana tymi bladymi piegami, co sprawiały, że wyglądała na wiecznie opaloną słońcem. „Travis Kane, ty sukinsynie”, splunęła, głos ostry jak kamyki pod stopami. „Myślisz, że możesz wkroczyć ze swoimi wielkimi pomysłami i ranczem mojej rodziny? Nie jest na sprzedaż, i ja też nie”. Powstałem powoli, górując nad jej metrem sześćdziesięcioma pięcioma, ale nie cofnęła się. Nigdy się nie cofała. Ta wesoła słodycz, którą pokazywała światu? Ukrywała kręgosłup ze stali. „Chloe, kochanie, to nie o sprzedaż. To o przetrwanie. Długi twojego taty –” „Nie waż się”, przerwała, podchodząc bliżej, zapach dzikich kwiatów i rzecznej mgły przylgnął do niej. Szorty dżinsowe opinały biodra, top napinał się...