Drżenie Cienia Julii

Drzwi do studia Julii otworzyły się z hukiem, a tam była ona, oprawiona w ciepły migot świateł świec tańczących po jej oliwkowobrązowej skórze, podkreślających subtelny połysk podniecenia, który zdawał się oplatać ją jak druga skóra. Ja, Mateo Almeida, przyszedłem na to, co nazwała „prywatną kolacją”, ale powietrze brzęczało czymś o wiele bardziej elektryzującym niż jakikolwiek posiłek, naładowanym prądem, który sprawiał, że serce waliło mi ciężko w piersi, a myśli pędziły z wizjami nocy przede mną. Julia Santos, ta 24-letnia portugalska piękność z długimi, falowanymi kasztanowymi włosami opadającymi jak fale północy na ramiona, odwróciła się do mnie tymi ciemnobrązowymi oczami, które zawsze zdawały się skrywać sekrety tuż poza zasięgiem, oczami, które teraz wciągały mnie w głębię budzącą coś pierwotnego we mnie. Miała na sobie prostą czarną sukienkę na ramiączkach opinającą jej szczupłą sylwetkę o wzroście 5'6", materiał szeptał po jej średnich piersiach przy każdym ruchu, drażniąc bez odsłaniania, cienkie ramiączka delikatne na ramionach, dół muskający uda w sposób, który kazał mi wyobrażać sobie miękkość pod spodem. Plotki krążyły – szepty w świecie sztuki o jej sesjach modelingowych stających się zbyt intymnymi, zbyt odsłoniętymi – i tej nocy wisiały między nami jak cienie, ciężkie od niewypowiedzianych osądów, które wyczuwałem w lekkim napięciu jej postawy. Ale gdy się uśmiechnęła, ciepła i namiętna jak zawsze, poczułem pociąg, ten magnetyczny urok, który przyspieszał mi puls, fala gorąca rozlewała się po żyłach, gdy chłonąłem jej widok, umysł błyskając ukradkowymi spojrzeniami na otwarciach galerii, gdzie po raz pierwszy zauważyłem jej naturalny wdzięk. „Mateo” – powiedziała cicho, głosem pieszczotą oplatającym mnie jak aksamit, z lekkim portugalskim akcentem, który zawsze przeszywał mnie dreszczem – „przyszedłeś”. Wszedłem do środka, zapach przyprawionego wina i świeżych ziół mieszał się z jej subtelnymi perfumami – upajającą mieszanką jaśminu i czegoś bardziej ziemistego, tylko jej – wypełniając płuca i mąconymi zmysły, wciągając mnie głębiej...