Dominujące Wzniesienie Amelii nad Studiowym Poddaniem

Wszedłem do biura Victora Kane'a, powietrze gęste od zapachu wypolerowanej skóry i drogiej wody kolońskiej. Domena właściciela studia była fortecą z ciemnych drewnianych paneli, okien od podłogi do sufitu z widokiem na tętniące miasto poniżej i masywnym biurkiem, które krzyczało władzą. Ale tej nocy dynamika władzy zmieniała się w sposób, jakiego się nie spodziewałem. Amelia Davis stała tam, moja pełna gracji, opanowana piękność, jej długie faliste brązowe włosy kaskadami spływały po bladej skórze pleców jak jedwabny wodospad. W wieku 23 lat ta amerykańska smukła wizja o wzroście 5'6", z średnim biustem i przenikliwymi zielonymi oczami, ewoluowała poza podatny model, którego Victor próbował złamać. Miała na sobie obcisłą czarną spódnicę ołówkową opinającą wąską talię i biodra, jedwabną bluzkę rozpiętą na tyle, by kusić koronką pod spodem, szpilki podkreślające długie nogi. Victor rozparty w swoim skórzanym fotelu, zarozumiały jak zawsze, ale owalna twarz Amelii nosiła drapieżny uśmiech, jej zielone oczy wbite w niego jak jastrząb w zdobycz. Widziałem, jak się zmieniała w tych odcinkach – od niepewnych poddani do tej promiennej dominacji. Podchodziła z gracją, jej faliste długie brązowe włosy kołyszące się przy każdym kroku, biurowe światła rzucające miękki blask na jej bladą skórę. „Victorze” – zamruczała, głos jak aksamitny sztylet – „twoja mała gra w szantaż kończy się tej nocy”. Parsknął śmiechem, odchylając się, ale złapałem błysk niepewności w jego oczach. Lena Voss, nasza ognista towarzyszka z krótkimi ciemnymi włosami i śmiałymi krągłościami, stała przy drzwiach ze mną, jej dłoń musnęła moją w cichej antycypacji. Pokój był naładowany, odległy szum studia cichł, gdy napięcie skręcało się jak sprężyna. Pozycja Amelii była upajająca; odwróciła stolik, jedwabie i zabawki już rozłożone na biurku jak narzędzia jej zemsty. Serce mi waliło, patrząc na nią, wiedząc, że Jax Harlan – ja – za chwilę będzie świadkiem jej wzlotu. Światła miasta migały na zewnątrz, odbijając iskrę...