Cieniiste Spojrzenie Anh

Bar był prawie pusty tej nocy w Hanoi, powietrze gęste od zapachu trawy cytrynowej i ryżowego wina, cienie tańczące po wypolerowanym blacie jak szepty zapomnianych kochanków. Wilgotna noc wciskała się przez okna, niosąc odległe echa skuterów i ulicznych handlarzy wykrzykujących ostatnie towary, ale wewnątrz czas jakby się zatrzymał w tym bursztynowym oparze, takim ciszy, co wzmacnia każdy uderzenie serca. Popijałem whisky w narożnej loży, lód cicho brzęczał o szklankę, mój umysł błądził po chaosie dnia – niekończące się sesje łapiące puls Hanoi – aż ona przykuła moją pełną uwagę. Nie mogłem oderwać wzroku od niej – Anh, z długimi prostymi czarnymi włosami opadającymi jak jedwab na ramiona, jej jasną skórą delikatnie świecącą pod niskim bursztynowym światłem. Była w jej urodzie jakaś kruchość, porcelanowo gładka skóra błagająca o dotyk, ciemnobrązowe oczy pełne świata niewypowiedzianych historii, oprawione rzęsami trzepoczącymi jak skrzydła ćmy. Poruszała się za barem z cichą gracją, drobna sylwetka pochylająca się przy każdym nalewaniu, jej ciemnobrązowe oczy co chwilę wędrowały w górę, łapiąc moje w narożnej loży. Każde spojrzenie było jak iskra, rozpalająca coś głęboko we mnie, pociąg jednocześnie czuły i natarczywy, każący zastanawiać się nad życiem za tym nieśmiałym uśmiechem, marzeniami, które skrywała w tym słabo oświetlonym schronieniu. Było w jej nieśmiałości coś niewinnego, słodycz, co mnie przyciągała, przyspieszała puls. Przypominało świeży deszcz na liściach lotosu, czysty i nietknięty pośród brudu miasta, budząc we mnie ochronny instynkt, jakiego nie czułem od lat, pragnienie osłonić ją przed ostrymi krawędziami świata. Kiedy ten natarczywy pijak nachylił się za blisko, bełkocząc żądania, poczułem falę ochronnego gniewu w piersi. Jego oddech śmierdział tanim piwem, mięsista łapa gestykulowała dziko zbyt blisko jej smukłego ramienia, i w tamtej chwili moje ciało się napięło, każdy instynkt krzyczał, by wkroczyć, by uznać tę przestrzeń między nami za świętą. Nasze palce musnęły się, gdy przesunęła mój drink po...