Chwalebna Więź Zwycięstwa Vidy

Ryk tłumu wciąż dudnił mi w uszach, gdy stałem u podstawy podium mistrzowskiego, serce waliło mi nie tylko od zwycięstwa, ale od widoku Vidy tam na górze, jej atletycznie szczupłe ciało lśniące pod światłami stadionu. Mając 19 lat, ta perska piękność z długimi falowanymi ciemnobrązowymi włosami opadającymi kaskadą na plecy jak fala północy, orzechowymi oczami błyszczącymi triumfem, oliwkową skórą jaśniejącą od potu, była uosobieniem wolnego ducha przygody. Jej owalna twarz rozjaśniła się tym zaraźliwym uśmiechem, średnie piersi unosiły się i opadały z każdym podekscytowanym oddechem pod obcisłą koszulką drużynową. Bransoletka na jej nadgarstku – ta, którą dzieliliśmy w tajnych chwilach – złapała światło, symbolizując naszą nierozerwalną więź. Ja, Jax Harlan, nie mogłem oderwać wzroku. Mia Voss, nasza ognista koleżanka z drużyny z blond kłakami i dziką energią, stała obok niej, a nawet trenerka Elena Ruiz promieniała dumą. Ale to Vida poprowadziła nas do tego finałowego klimaksu, jej emocjonalne uzdrowienie kompletne po skandalach, które prawie nas rozdzieliły. Te plotki? Blefy, teraz obnażone w żarze zwycięstwa. Gdy konfetti sypało się z nieba, jej wzrok złapał mój, obietnica tego, co dalej, płonęła w tych orzechowych głębiach. Napięcie między nami – mną, nią, Mią, nawet sugestiami Eleny – tliło się przez cały sezon, budując do tego. Moje ciało zareagowało instynktownie, fala pożądania mieszała się z dumą. Nie była już podatna; opanowała tę chwilę, a wkrótce opanuje apartament zwycięstwa, gdzie będziemy świętować jak należy. Powietrze gęstniało od mgły szampana i adrenaliny, podium wibrowało pod owacjami. Wyobrażałem sobie, jak jej koszulka zsuwa się później, odsłaniając wąską talię, te idealnie wyrzeźbione nogi z 5'6" czystej atletycznej gracji. To nie było tylko zwycięstwo; to nasza chwała, związana na zawsze. Pobiegliśmy na podium, gdy hymn narodowy ucichł, owacje tłumu jak ogłuszająca fala. Najpierw złapałem Vidę w ramiona, jej ciało przylgnęło do mojego, ta znajoma iskra zapaliła się mimo publicznych...