Burzliwe Głębiny Szantażowej Rozkoszy Vidy

Śródziemnomorskie słońce zniżało się ku horyzontowi, malując pokład superyachtu złotymi odcieniami, gdy przecinaliśmy fale w drodze do Monako. Ja, Damon Hale, opierałem się o barierkę, a moje oczy nieuchronnie przyciągała Vida Bakhtiari. Ta 19-letnia perska piękność z atletyczną smukłą sylwetką i długimi falowanymi ciemnobrązowymi włosami opadającymi jak północne fale na jej oliwkową skórę była uosobieniem wolnego ducha przygody. Jej orzechowe oczy błyszczały mieszanką buntu i uwodzenia, owalna twarz oprawiona tymi włosami, które prosiły się, by splątać je w palcach. Poruszała się z gracją, która przyciągała spojrzenia załogi, jej 170 cm ciała ubrane w prosty biały crop top i spodnie na wysokim stanie idealnie opinające wąską talię i średniej wielkości biust. Ale dziś coś było nie tak. Vida chodziła tam i z powrotem koło włazu do maszynowni, jej zwykła wibrująca energia przyćmiona cieniem niepokoju. Widziałem, jak kwitła na tym jachcie – imprezując pod gwiazdami, nurkując w krystaliczne wody – ale teraz jej postawa krzyczała napięciem. Szepty wśród załogi sugerowały zazdrość; Luca, rosły włoski mechanik z kompleksem, przyglądał jej się odkąd wsiadła na pokład. Nie znosił, jak wszystkich urzekała, zwłaszcza mnie, prawą rękę tycoona. Poczułem falę ochronnego instynktu. Nie wiedziałem jeszcze, że Luca ma miażdżące fotki z jej dzikich czasów – snapsy z niej w kompromitujących pozach na dawnych imprezach. Zagiął ją, szantażując pokręconą grą: spotkaj się ze mną w maszynowni na 'glory hole', anonimowa obsługa przez prowizoryczną przegrodę, albo te picsy idą w świat. Wibracja jachtu pod stopami, mechaniczne serce odbijające mój rosnący niepokój. Vida zerknęła w moją stronę, jej mina błaganie zamaskowane brawurą. Powietrze zgęstniało od soli i spalin diesla unoszących się w górę, obietnica monakijskiego blichtru kontrastująca z tą podziemną dramą. Wyprostowałem się, postanawiając iść za nią. Przygoda to jej cecha, ale ta burza w głębinach groziła utopieniem jej ducha. Gdy zeszła pod pokład, mój puls przyspieszył – cokolwiek...