Burzliwa konfrontacja Isabelli z mentorem

Deszcz smagał okna mojego wieżowca w Madrycie, gdy Isabella Garcia wtargnęła przez drzwi, jej ciemne oczy płonęły zdradą. Przemoczony jedwab przylegał do jej smukłych krągłości, grzmot dudnił jak burza w jej piersi. Słowa Matea rozbiły jej świat, a teraz stanęła naprzeciw mnie, jej mentorowi, żądając prawdy o mrocznej przeszłości jej rodziców. Ale pod gniewem widziałem tę wrażliwość, która zawsze mnie do niej przyciągała – słodki ogień gotowy do rozpalenia. Burza narastała cały wieczór, strugi deszczu bębniły o okna od podłogi do sufitu w moim biurze z widokiem na błyszczący chaos Madrytu. Popijałem szklankę Rioji, przeglądając rękopisy, gdy drzwi otworzyły się z hukiem rywalizującym z grzmotem. Była tam – Isabella Garcia, moja podopieczna, słodka, przyjazna zadziornica, której słowa trafiały prosto w duszę. Jej długie, lekko falowane ciemnobrązowe włosy przykleiły się do oliwkowej skóry, biała bluzka była prawie przezroczysta od ulewy, czarna spódnica ołówkowa opinała smukłe biodra. Te ciemnobrązowe oczy, zwykle iskrzące psotą, teraz płonęły oskarżeniem. „Diego, jak mogłeś?” Jej głos pękł jak błyskawica na zewnątrz, drżał nie tylko z zimna, ale z czegoś głębszego. Trzasnęła drzwiami za sobą, woda zebrała się u jej stóp. Odstawiłem szklankę, powoli wstając z fotela ze skóry. Mając 42 lata, mentorowałem dziesiątki, ale Isabella była inna – 23 lata nieokiełznanej namiętności w tej 165 cm wzrostu, jej krągłości 34B wydawały się delikatne. „Isabella, uspokój się. Jesteś przemoczona.” Ruszyłem w jej stronę, ale uniosła rękę, smukłe palce drżały. „Mateo mi wszystko powiedział. Aukcja, sekrety o moich rodzicach. Wiedziałeś! Cały czas to ukrywałeś.” Jej pierś falowała, mokra tkanina podkreślała każdy oddech. Powietrze między nami zgęstniało, naładowane jak niebo za szybą. Czułem jej zapach – jaśmin i deszcz, odurzający. Część mnie chciała ją przyciągnąć, osłonić przed nawałnicą na zewnątrz i tą w niej. Ale ona nie była kruchym kwiatkiem; konfrontowała mnie, żądając odpowiedzi, i cholera, to budziło coś pierwotnego....