Burza Zaborczego Kwartetu Dao

Deszcz smagał wysokie okna antresoli nad butikiem, burza na zewnątrz odzwierciedlała zawieruchę, która dojrzewała w środku. Dao Mongkol, 25-letnia tajska piękność z długimi falowanymi brązowymi włosami opadającymi jak ciemne fale po jej ciepłej opalona plecach, stała na progu. Jej ciemnobrązowe oczy w owalnej twarzy lustrowały słabo oświetloną przestrzeń. Antresola była azylem luksusu — pluszowe aksamitne sofy w głębokim karminie, złocone lustra odbijające migotliwe światło świec i antyczne drewniane belki nad głową skrzypiące pod naporem wichury. Półki wyłożone wykwintną biżuterią błyszczały, ale wszystkie oczy skierowane były na antyczny medalik zwisający z palców Rafe Tanakorna. Szczupła 5'6" sylwetka Dao, atletyczna, lecz delikatnie zaokrąglona, z średnimi piersiami napinającymi jedwabną bluzkę, drżała nie z zimna, lecz z napięcia. Przyszła odebrać to, co jej, medalik symbolizował miłość zmarłej matki, teraz uwikłany w sieć zazdrości jej kochanków. Elias Blackwood, ponury brytyjski artysta o ostrych rysach i wytatuowanych ramionach, rozparty zaborczo na sofie, pożerał ją wzrokiem. Obok niego Mia Voss, ognista niemiecka modelka z platynowymi włosami i przenikliwymi niebieskimi oczami, uśmiechnęła się drwiąco, jej dłoń sunęła po udzie Rafe'a. Rafe, intensywny tajski ex Dao o wyrzeźbionej szczęce i muskularnej budowie, trzymał medalik jak trofeum, jego ciemnookie błyskały rywalizacją. Powietrze gęstwiało od niewypowiedzianych oskarżeń, zapach jaśminowych kadzideł mieszał się z ozonem burzy. Dao czuła ich głód, nie tylko medalika, ale jej — marzycielskiej romantyczki, która nieświadomie ich wszystkich omotała. Grzmot huknął, wstrząsając kryształowym żyrandolem, i ruszyła naprzód, serce waliło jej jak młot. Ta konfrontacja albo ich rozbije, albo zwiąże w ekstazie. Usta jej rozchyliły się, głos miękki, lecz władczy: «Medalik jest mój. Oddaj go, albo zmierzysz się z burzą, którą przyniosłam». Ich oczy pociemniały z pożądania, chaos gotowy do wybuchu. Antresola pulsowała napięciem, gdy Dao ruszyła naprzód, obcasy cicho stukały o wypolerowaną podłogę z twardego drewna. Błyskawica oświetliła przestrzeń ostrym białym i niebieskim światłem, rzucając długie cienie tańczące...