Burza Triady Pożądań Natalii

Księżyc wisiał nisko nad portem w Savannah, rzucając srebrzystą poświatę na wypolerowany pokład jachtu. Fale delikatnie obmywały kadłub, rytmicznym szeptem pasującym do pulsu w moich żyłach. Afterparty było wirówką—szampan lał się strumieniami, śmiech odbijał się echem od elitarnego tłumu ze sceny nocnego życia Savannah—ale teraz, gdy goście sobie poszli, zostaliśmy tylko we trójkę: ja, Damien Black, Lila Voss i urzekająca Natalia Semyonova. Stała przy relingu, jej długie faliste brązowe włosy spływały kaskadą po plecach jak ciemna rzeka w blasku księżyca, lekko zmierzwione przez bryzę z portu. Jej szare oczy odbijały lśniącą wodę, intensywne i burzowe, pasujące do namiętności tlijącej się pod jej bladą, owalną twarzą. Przy 168 cm jej smukłe ciało opinała obcisła czarna sukienka koktajlowa, która podkreślała jej średnie cycki i wąską talię, materiał mienił się przy każdym subtelnym ruchu. Natalia bawiła się antycznym broszką przypiętą do sukienki—triptykiem z złota i szmaragdów, symbolizującym trzy splecione pożądania, prezentem od jakiegoś tajemniczego darczyńcy z imprezy. Lila i ja walczyliśmy o jej uwagę całą noc. Lila, mój stary rywal ze sceny artystycznej Savannah, wysoki i ponury z ostrymi rysami i wytatuowanym ramieniem, wymieniał z nią gorące spojrzenia. Kiedyś się ścięliśmy o kobiety, ale Natalia... ona była inna. Rosyjski ogień w żyłach, intensywna i nieugięta. Zazdrość między Lilą a mną była namacalna, słowa ostre jak noże podczas imprezy. Ale teraz, z pustym pokładem, powietrzem gęstym od soli i niewypowiedzianego głodu, pojednanie wisiało na włosku. Odwróciła się, jej usta wygięły się w świadomy uśmiech, jakby wyczuwała burzę, która się zbierała. „Panowie”, zamruczała swoim akcentowanym głosem, „noc jeszcze się nie skończyła”. Moje serce przyspieszyło; to mogło wybuchnąć w coś dzikiego, coś, co nas zwiąże albo rozbije pod gwiazdami. Oparłem się o teakowy reling jachtu, chłodny metal wciskał się w moje dłonie, gdy patrzyłem na Natalię. Resztki afterparty—puste kieliszki, rozsypane przystawki—pokrywały pokład, ale prawdziwe rumowisko to...