Astrid ściera się z ogniem Diego

W przyćmionym blasku aneksu studia w Barcelonie jasnoniebieskie oczy Astrid Hansen rzucają mi wyzwanie, jej atletycznie smukłe ciało napięte w czarnym, obcisłym trykocie. Nasz treningowy pojedynek wybucha – obroty, uniesienia, dotyki, które trwają za długo. Rywalizacja trzaska jak ogień, jej jasna, blada skóra rumieni się pod moim uściskiem. Jedno chwiejne uniesienie i napięcie eksploduje w surowe pożądanie. Czy jej lęk nas rozbije, czy wykuje w ogniu namiętności? Aneks studia w Barcelonie brzęczał słabym echem rytmów flamenco z głównej sali, ale tu, w tym lustrzanym sanktuarium, byliśmy tylko Astrid i ja. Widziałem jej grację w rzymskich akademiach, jej norweski wdzięk tnącej Włochów jak wiatr z fiordu. Teraz, w hiszpańskim żarze, rzuciłem jej wyzwanie. „Astrid, myślisz, że dorównasz mojemu ogniowi?” Uśmiechnąłem się, okrążając ją na wypolerowanej drewnianej podłodze. Jej jasnoniebieskie oczy błyszczały wesołym buntem, długie proste blond włosy kołyszące się, gdy przyjęła pozę. Zaśmiała się szczerze i jasno, związała włosy szybkim ruchem. „Diego Ruiz, twoje ego jest większe niż Sagrada Familia. Pokaż, co masz.” Rzuciliśmy się w pojedynek – zaciekłą choreografię, którą wymyśliłem, mieszając pasję tanga z współczesnymi uniesieniami. Nasze ciała zderzały się w obrotach, jej atletycznie smukła sylwetka lekka, ale potężna wobec mojej. Chwyciłem ją w pasie, czując ciepło przez czarny trykot, jej jasna, blada skóra lśniąca pod miękkim światłem sufitowym. Lustra odbijały naszą intensywność z każdej strony, mnożąc napięcie. Każde prawie pudło podsycało rywalizację. Zanurkowała nisko, jej długie nogi wyciągające się bezbłędnie, potem kontratak obrotem, który otarł jej cycki o moje ramię. Puls mi przyspieszył – nie tylko od wysiłku. Astrid była odważna, ale wyczułem błysk lęku w jej oczach podczas skomplikowanych sekwencji. „Skup się, princesa”, drażniłem się, ciągnąc ją w promenadę. Jej oddech przyspieszył, policzki poczerwieniały. Powietrze zgęstniało od potu i niewypowiedzianego wyzwania. Gdy budowaliśmy się do sygnaturowego uniesienia, jej ciało napięło się w moich rękach, obiecując triumf albo...