Ślepa ekstaza Elif na Bosforze

Jedwabna opaska na oczy zsunęła się na oczy Elif, jej pełne usta rozchyliły się w oczekiwaniu, gdy jacht kołysał się delikatnie na Bosforze. Przytknąłem nieoznakowaną szklankę do jej ust, patrząc, jak jej gardło porusza się przy każdym łyku, powietrze gęste od niewypowiedzianych wyzwań. Jej elegancka suknia przylegała do smukłych krągłości, ale to żar w jej zasłoniętym spojrzeniu – jakoś wciąż przeszywającym – obiecywał, że ta degustacja rozpuści się w coś o wiele bardziej odurzającego. Gala na Bosforze lśniła pod baldachimem gwiazd, luksusowy jacht przecinał ciemne wody jak dryfujący klejnot. Śmiech i brzęk szklanek wypełniały powietrze z głównego pokładu, gdzie elita Stambułu mieszała się w szytych na miarę garniturach i zwiewnych sukniach. Oparłem się o barierkę, z fletem szampana w dłoni, przeszukując tłum wzrokiem w poszukiwaniu jej. Elif Demir. Samo imię budziło we mnie coś pierwotnego, mieszankę podziwu i ostrożności. Była duchem w moich myślach od afery w pałacu osmańskim, jej zielone oczy tnące udawania jak ostrze. Tam była, sunęła przez tłum w szmaragdowej jedwabnej sukni opinającej smukłą sylwetkę, materiał szeptał o jej oliwkową skórę przy każdym kroku. Jej długie ciemnobrązowe włosy opadały kaskadami na plecy, łapiąc światło lampionów. Zauważyła mnie od razu, jej spojrzenie złapało jak u drapieżnika. Bez wahania. Podeszła, obcasy stukały ostro o wypolerowany pokład. „Alexandre Duval” – powiedziała niskim głosem pełnym oskarżenia, tak blisko, że złapałem słaby jaśmin jej perfum. „Kerem mi wszystko powiedział. Twój mały spisek z winami vintage – podcinanie rodzinnych tradycji dla twoich francuskich importów. Myślisz, że możesz wparować do naszego świata i przepisać zasady?” Uśmiechnąłem się leniwie, odstawiając szklankę. Jej ogień był odurzający, te zielone oczy błyszczały nawet w przyćmionym świetle. „Elif. Zawsze prosto z mostu. Kerem za dużo gada, ale może ma rację. Może przyszedłem wstrząsnąć sprawami.” Zrobiłem krok bliżej, kołysanie jachtu przybliżyło nasze ciała. „Ale konfrontacja w taką noc? Czemu nie...