Wieczny Przepływ Prawdziwego Poddania Grace

Wszedłem do wielkiej pracowni, serce waliło mi jak bęben w ciszy wiszącej ciężko w powietrzu. Przestrzeń była katedrą cieni i światła, wysokie sufity okryte szkarłatnym aksamitem, który spływał jak krew z niewidocznych ran. Reflektory przebijały mrok, zbiegając się na centralnej podwyższonej platformie z wypolerowanego czarnego marmuru, gdzie stała Grace Lévesque jak bogini odrodzona. Jej karmelowe włosy były upięte w gładki kok na czubku, długie pasma opadały, obramowując bladą, owalną twarz, te brązowe oczy błyszczały tym charakterystycznym figlarnym błyskiem, który zawsze mnie rozkładał. W wieku 24 lat ta szczupła kanadyjska piękność, 168 cm wzrostu z średnim biustem subtelnie zarysowanym pod przezroczystą czarną jedwabną szatą, uosabiała pokusę samą w sobie. Victor Hale czaił się w kącie, ostre rysy twarzy wykrzywione w samozadowolonej anticypacji, podczas gdy Mia Reyes opierała się o kolumnę, jej ciemne oczy głodne. Ale wzrok Grace utkwił we mnie – Alexie Thorne – rozniecając ogień, którego nikt inny nie mógł dotknąć. „Przyszedłeś”, zamruczała, głosem kuszącego szeptu odbijającego się od ścian. Powietrze pachniało kadzidłem jaśminowym i wypolerowanym drewnem, gęste od niewypowiedzianych obietnic. Poruszyła się, szata rozchyliła się lekko, odsłaniając krzywiznę szczupłego uda, blada skóra lśniła w światłach. Poczułem pociąg, magnetyczny i nieunikniony, jakby ten finał był zapisany w naszych gwiazdach. Wolno okrążała platformę, bosymi stopami bezszelestnie na marmurze, biodra kołyszące się z celową prowokacją. Victor chrząknął, ale go zignorowała, skupiona tylko na mnie. „Dzisiaj wszystko się zmieni”, powiedziała, wargi wygięte w złośliwy uśmiech. Wielkość pracowni wzmacniała każdy oddech, każde spojrzenie, budując napięcie, które skręcało mi się w brzuchu. Wiedziałem, że Victor ma asa w rękawie – ujawnienia, skandale – ale figlarna energia Grace obiecywała, że obróci to na swoją korzyść. Puls mi przyspieszył, gdy skinęła na mnie bliżej, szata zsunęła się akurat tyle, by zasugerować skarby pod spodem. To był jej rytuał, jej odzyskanie, a ja byłem wybrańcem. Napięcie zgęstniało, gdy...